“İyi insan” olmanın bedeli de var mutluluğu da…

Çocukluğum, babamın seçim yenilgisi üzüntülerine ortak olmakla, gençliğim “Daha Güzel Bir Dünya” mücadelesi içinde yer almakla geçti.

“Daha Güzel Bir Dünya” serap değil, daha güzel bir dünyayı kurmak imkansız da değil!

Daha güzel bir dünyanın mümkün olduğunu anlamak için, keşke okunsa ama,  Marx’ın Kapital’ini okumakta şart değil!

Çünkü Marx’tan once, hatta binlerce yıl önce’de “Spartaküs”  gibi, Daha Güzel Bir Dünya” için mücade edenler vardı!

“Daha Güzel Bir Dünya” mücadelesine katkı sunmanın, basit yalın, anlaşılır bir formülü var;

İyi olmak, iyi insan olmak!

Nasıl olunur?

Öncelikle; toplumun çıkarlarını kişisel çıkarlarından üstün tutarak!

Topluma, insanlığa, yakınlarına, sorumluluğunu taşıdıklarına karşı, görevlerini bilip yaparak. 

İyi insan olmanın bedelleri yok mu?

Var elbette; İyi insan olmak, görevlerini yapmakla birlikte, haklarını bilmeyi, savunmayı, haklının, mazlumun yanında olmayı, haksıza, zalime, zulme karşı durmayı gerektirir.

İyi olmak tamamda; bu haklının, mazlumun yanında, zalimin karşısında olmak ne demek?

Kendi kabuğunda yaşayıp giderken, İyi insan olacağım diye,  neden zalimlerin hışmını üstüne çekip, mazluma kalkan olsun ki insan?

İşte zurnanın zırt dediği yer de burası;

İnsanlık; Taş Devri’nden Tunç Devri’ne, Orta Çağ’dan Yeni Çağ’a, kölelikten özgürlüğe,  bu gün yaşamımızı kolaylaştıran herşeye, iyi insan olma mücadelesi ile ulaştı.

“Daha Güzel Bir Dünya” mücadelesiyle, haksızlığa, zalime karşı durmanın bedeli de var elbet! Ya mükafatı?

Onun cevabını da  Büyük Sinemacı, Yazar, Şair Yılmaz Güney’den alalım;

Hayat Bize Mutlu Olma Şansı Vermedi  Sevgili

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi

Biz kendimizden başka

Herkesin üzüntüsünü

Üzüntümüz,

Acısını acımız yaptık.

Çünkü dünya’nın öbür ucunda,

Hiç tanımadığımız bir insanın

Gözyaşı bile içimizi parçaladı….

Kedilere ağladık

Kuşların yasını tuttuk.

Yüreğimizin yufkalığı

Kimi zaman hayat karşısında

Bizi zayıf yaptı.

Aslında ne güzel şeydir

İnsanın insana yanması

Sevgili…

Ne güzeldir bilmediğin birinin

derdine üzülmek ve çare aramak.

Ben bütün hayatımda hep

Üzüldüm, hep yandım..

Yaşamak ne güzeldir be sevgili

Sevinerek, severek, sevilerek,

Düşünerek…

ve o vazgeçilmez sancılarını

Duyarak hayatın

Ögeyi Oylayın
(0 oy)

Yorum yapın